Tag Archives: an Ghaeilge

Cora Casta an Dátheangachais

Mar is eol do dhuine ar bith a bhfuil CassidySlangScam léite aige nó aici, bhunaigh mé an blag seo tuairim is sé bliana ó shin leis an fhírinne a insint faoi Daniel Cassidy, nach maireann, agus a chuid tuairimí craiceáilte faoi bhunús Gaelach bhéarlagair an Bhéarla. Bhí ról lárnach ag an dá theanga (an Ghaeilge agus an Béarla) sa bhlag seo ón chéad lá riamh ach ar chúiseanna praiticiúla, is i mBéarla a bhí mórchuid na bpostálacha ar feadh fada go leor. Ar ndóigh, bhí caimiléireacht Cassidy dírithe ar Ghael-Mheiriceánaigh nach raibh Gaeilge ar bith acu, ní ar chainteoirí líofa Gaeilge in Éirinn (a d’aithneodh láithreach nach raibh i leabhar Cassidy ach raiméis) agus mar sin de, shíl mé gur chóir dom an chuid ba mhó den ábhar a chur ar fáil i mBéarla le freastal ar an phobal sin.

I dtús na bliana seo, rinne mé cinneadh Bliain na Gaeilge a chomóradh trí gach alt a chur suas sa dá theanga. Más alt gairid a bhí i gceist, chuir mé an dá leagan le chéile ar aon leathanach amháin. Leis na haltanna is faide, rinne mé dhá phostáil, ceann amháin i nGaeilge agus ceann eile i mBéarla. An cheist atá ann, áfach, ar chóir dom leanúint ar aghaidh leis an bheartas dhátheangach seo san athbhliain?

Cé go bhfuil an-dúil agam sa Ghaeilge agus cé go dtugaim tacaíocht don dátheangachas sa tír seo agus i dtíortha eile a bhfuil mionlach teanga ann, tá seans maith nach mbeidh mé ag leanúint ar aghaidh leis an bheartas seo in 2019. Beidh postálacha dátheangacha anseo, cinnte, ach ní chuirfidh mé dhá leagan de gach alt ar fáil.

Cén fáth? Bhal, ar an chéad dul síos, is dócha nach bhfuil na leaganacha Gaeilge de dhíth. Tuigeann gach Gaeilgeoir (bhal, gach Gaeilgeoir ciallmhar!) nach bhfuil i saothar Cassidy ach ramhaille geilte. Chuir mé an blag seo ar fáil go príomha leis an fhírinne a scaipeadh i measc leantóirí Cassidy i Meiriceá. Is beag duine a léann na leathanaigh Ghaeilge i gcomparáid leis na leaganacha Béarla.

Ar an dara dul síos, tá acmhainní ag comhlachtaí móra a gcuid doiciméad a aistriú go Gaeilge. Is duine aonair mise, atá ag iarraidh éagóir a cheartú agus an fhírinne a scaipeadh. De ghnáth, scríobhaim na píosaí s’agamsa i mBéarla ar dtús – cé gur scríobh mé dornán acu i nGaeilge agus d’aistrigh mé go Béarla iad. Ar ndóigh, is den chiall an leagan Béarla a dhéanamh ar dtús, mar go mbaineann an blag seo go príomha le leabhar a scríobhadh i mBéarla, le foinsí atá ar fail i mBéarla, agus le Gaeilge nach Gaeilge í ar chor ar bith. Ach ansin, i ndiaidh dom an bundréacht a chumadh (i nGaeilge nó i mBéarla), bíonn orm aistriúchán a chur ar fáil sa teanga eile. Ní gan dua a dhéantar sin, ar ndóigh. Agus in amanna, bíonn a thoradh sin le feiceáil i líon na meancóg agus na mílitrithe. Lena rá i mbeagán focal, cuireann sé dhá oiread níos mó brú ormsa agus is ísle caighdeán na scríbhneoireachta dá dheasca sin. Dá mbeadh a lán ama agam, ba chuma faoi sin. Ach níl. Is duine thar a bheith gnóthach mé.

Anois, beidh postálacha dátheangacha ar an bhlag seo sa bhliain 2019, gan amhras. Is maith an rud é cur leis an méid Gaeilge ar line, agus is den tábhacht a thaispeáint do lucht tacaíochta Cassidy gur fíortheanga í an Ghaeilge, teanga atá go fóill beo agus in úsáid ar bhonn laethúil agamsa, ag Ciara Ní É, ag Eoin P. Ó Murchú, ag Maitiú Ó Coimín agus ag a lán daoine eile atá ar an taobh cheart sa choimhlínt seo. Déanfaidh mé mo dhícheall cur leis an méid Gaeilge ar an tsuíomh seo. Ach ní bheidh mé ag cur gach postáil ar fáil sa dá theanga amach anseo. Tá barraíocht oibre i gceist agus níl go leor ama agam lena dhéanamh mar is ceart.

Advertisements

Craic Baby

Last Christmas, I received a copy of the book Motherfoclóir. As I explained in several posts here, I generally like the concept of the book, but I was less impressed with its author’s etymological skills. Recently, I happened to be in a bookshop and I saw a copy of the successor to Motherfoclóir, Craic Baby. I stood for a while and glanced through it. As with the previous book, most of it seems interesting enough. However, I did happen across a discussion of the words crack and craic. Again, I was very underwhelmed with his comments on this subject.

The facts about the origins of crack/craic are well-known and have been discussed here before. From a meaning of a loud noise in Middle English (also in Scots), it came to mean boastful talk and conversation. It’s found all over Scotland and Northern England. In more recent times, it has been Gaelicised as craic but there is no evidence that it is derived from Irish. There is also plenty of evidence that it doesn’t.

Ó Séaghdha said that there are several pieces of ‘evidence’ for the Irish origin of craic. One is the word craiceann, which means skin, but has a secondary meaning of sex, as in the phrase ag bualadh craicinn, literally beating skin. (Ó Séaghdha misspells this as ag bualaidh, which is an elementary mistake.) The link between craic and craiceann is obvious nonsense. I mean, does Béarla (the Irish word for English) constitute proof that béar (bear) is an ancient Irish word? Is there an intrinsic link between skillet and skill, or kit and kitten? Of course not. And the idea that craiceann has a subsidiary meaning of sex and sex is fun so craiceann means fun is pretty silly.

Even sillier is the second piece of ‘evidence’, namely the existence of the word craiceáilte, which means cracked or crazy. While there are some native words formed with -áil or -eáil, most words with these endings are words of foreign origin. Here are some common examples: cniotáil (to knit); traenáil (to train); pacáil (to pack). These can also generate nouns for people who do things: a scíálaí is a skier, a paraisiútálaí is a parachutist. They can also form adjectives: cócaráilte means cooked, fancyáilte is fancy (in speech – you wouldn’t usually write it), and craiceáilte is cracked. In other words, this is obviously a non-Irish word.

As I say, I haven’t read this book. If I receive a copy of Craic Baby for Christmas (and there’s every chance I will), I will read it and probably enjoy most of it. However, if there’s ever a number three in the series, I do hope he resists the temptation to make any etymological speculations because he really isn’t very good at it.

 

An Nollaig seo caite, fuair mé cóip den leabhar Motherfoclóir. Mar a mhínigh mé i roinnt postálacha anseo, is maith liom coincheap an leabhair, go ginearálta, ach is lú an dúil a bhí agam i scileanna sanasaíochta an údair. Seachtain ó shin, tharla dom bheith i siopa leabhar ag amharc ar chomharba Motherfoclóir, Craic Baby. D’fhan mé i mo sheasamh ansin ar feadh tamaill agus bhreathnaigh mé ar roinnt leathanach. Mar a bhí leis an leabhar roimhe, bhí an chuid ba mhó de measartha spéisiúil. Agus sin ráite, tháinig mé ar phlé ar an fhocal craic, nó crack. Agus arís eile, is beag an meas a bhí agam ar na rudaí a bhí le rá aige faoin ábhar seo.

Pléadh na fíricí faoi bhunús craic/crack anseo agus in áiteanna eile. Fuaim ard an chiall a bhí le crack sa MheánBhéarla (agus san Albainis fosta), agus ansin fuair sé ciall eile, mar atá, caint ghlórach mhórtasach. Tá an focal le fáil ar fud na hAlban agus Thuaisceart Shasana fosta. Le blianta beaga anuas, rinneadh Gaelú ar an fhocal mar chraic, ach nil aon fhianaise ann gur tháinig sé ón Ghaeilge. Agus tá a lán fianaise ann nár tháinig sé ón Ghaeilge, ar ndóigh.

Dúirt Ó Séaghdha go bhfuil cúpla píosa ‘fianaise’ ann le bunús Gaelach an fhocail craic. Ceann de na píosaí fianaise seo ná an focal craiceann, a bhfuil an chiall thánaisteach ‘gnéas’ leis, ar ndóigh, mar shampla, sa fhrása sin ‘ag bualadh craicinn’. (Mílitríonn Ó Séaghdha an focal seo mar bualaidh – is meancóg bhunúsach é sin.) Is léir gur raiméis é an nasc idir craic agus craiceann. Mar shampla, an gcruthaíonn an focal Béarla gur focal ársa Gaeilge é béar? An bhfuil baint idir camall agus scamall? Agus is amaidí fosta an tuairim a nochtann Ó Séaghdha go gciallaíonn craiceann gnéas agus is mór an spórt é gnéas agus mar sin de, is ionann craiceann agus craic!

Tá an dara píosa ‘fianaise’ níos amaidí fós, is é sin, go bhfuil an focal craiceáilte ann. Mar a thuigfidh Gaeilgeoir ar bith arbh fhiú an t-ainm, is comhartha é -eáilte gur focal gallda fréamh an fhocail m.sh. traenáilte agus postáilte agus péinteáilte. Lena rá ar dhóigh eile, cruthaíonn foirm an fhocail craiceáilte nach focal dúchasach é craic.

Mar a dúirt mé, níl an leabhar seo léite agam. Má fhaighim cóip de Craic Baby don Nollaig (agus tá gach seans ann go bhfaighidh), léifidh mé é agus is dócha go mbainfidh mé sult as an chuid is mó de. Agus sin ráite, má scríobhann Ó Séaghdha an tríú leabhar sa tsraith choíche, tá súil agam nach mbacfaidh sé le tuilleadh buillí faoi thuairim a thabhairt faoin tsanasaíocht, mar is cinnte nach bhfuil tuairim dá laghad aige faoi stair na bhfocal.

Cá huair nach troll é troll?

Sa bhliain 2013, thosaigh mé ar an bhlag seo a choinneáil mar fhreagra ar leabhar Daniel Cassidy, How The Irish Invented Slang. Bhí fuath agam don leabhar seo, agus ní gan chúis: tá dúil mhór agam sa Ghaeilge, agus bhí leabhar Cassidy lán den Ghaeilge bhréagach nach raibh baint dá laghad aici le fíorGhaeilge; bhí Cassidy iontach maith ag lí roimhe agus ina dhiaidh agus ag plámásaíocht le daoine a raibh cairde sa chúirt acu agus bhain sé úsáid as na naisc seo a bhí saothraithe aige chomh cúramach sin le cuma an léinn a chur ar shaothar nach bhfuil pioc níos léannta ná leabhair Erich von Daniken; chruthaigh Cassidy íomhá den radacacht, agus mar gheall air sin, rinneadh ionsaí ar aon iarracht an fhírinne a insint faoi Cassidy agus a chuid caimiléireachta agus maíodh nach raibh ann ach iarracht clíceanna mistéireacha Anglaifíleacha a chosaint i saol na teangeolaíochta. Agus mé ag déanamh taighde ar Cassidy, fuair mé amach (ó dheirfiúr Cassidy) gur theip air a chéim a fháil ó Cornell agus nach bhfuil míniú ar bith ar ghairm Cassidy mar ‘ollamh’ ag New College of California ach calaois lom neamhleithscéalach.

Ó thosaigh mé ag blagáil cúig bliana ó shin, is minic a cáineadh mé. Ar roinnt ócáidí, tugadh troll orm. An uair dheireanach dar tugadh troll orm, bhí sé roinnt míonna ó shin, nuair a thug deartháir Cassidy, Michael, an t-ainm maslach sin orm.

Mar sin de, tá mé ag machnamh ar na mallaibh faoi cad é go díreach a chiallaíonn an focal troll agus shíl mé go roinnfinn mo chuid smaointe le léitheoirí an bhlaig seo. I dtús báire, b’fhéidir gur chóir dúinn amharc ar shainmhíniú coitianta den téarma troll, cosúil leis an cheann seo ó Wikipedia:

In Internet slang, a troll is a person who starts quarrels or upsets people on the Internet to distract and sow discord by posting inflammatory and digressive, extraneous, or off-topic messages in an online community (such as a newsgroup, forum, chat room, or blog) with the intent of provoking readers into displaying emotional responses and normalizing tangential discussion, whether for the troll’s amusement or a specific gain.

An chéad rud a léim amach anseo ná an chuid sin faoi ‘in an online community’ (i bpobal ar líne’). Is blag é CassidySlangScam a bhunaigh mé leis an fhírinne a nochtadh faoi leabhar Daniel Cassidy, agus chomh maith leis sin, le faisnéis a chur ar fáil faoi rudaí iontaofa agus neamhiontaofa a chum daoine eile seachas Cassidy maidir le sanasaíocht na Gaeilge. Ar na hócáidí sin nuair a d’fhág mé teachtaireachtaí ar fhóraim níos poiblí, ní dhearna mé iarracht duine ar bith a ghortú ná olc a chur orthu. Is é an phríomhaidhm a bhí agam ná faisnéis a chur ar fáil agus na bréaga agus an raiméis a scaip Cassidy agus a chuid cairde a dhíchruthú.

An fhadhb atá ann, de réir cosúlachta, ná go bhfuil a lán daoine ann a shíleann gurb ionann troll agus duine nach n-aontaíonn leosan. Níl an ceart acu. Níl mise ag iarraidh olc a chur ar dhaoine, cé gur cuma liom dáiríre má chuirim olc ar dhaoine a bhfuil an cáineadh tuillte acu. Is é fírinne an scéil – agus is fírinne é, gan amhras – gur Daniel Cassidy agus an dream liútálaithe a lean é a thosaigh seo. Iadsan a scaip bréaga, iadsan a mhaslaigh scoláirí ionraice, iadsan a rinne ionsaí ar dhuine ar bith nár aontaigh le caimiléireacht lom fhollasach. Tá liosta fada frásaí gránna, míchumtha, mímhacánta i leabhar Cassidy, frásaí nach bhfuil baint ná páirt acu leis an Ghaeilge. Sa bhlag seo, thug mé dúshlán lucht cosanta Cassidy arís agus arís eile. D’iarr mé orthu fianaise a chur ar fáil le tacú le hamaidí Cassidy, fianaise ar féidir í a dhearbhú nó a bhréagnú go hoibiachtúil. Ní dhearna duine ar bith acu raiméis Cassidy a chosaint riamh. Síleann siad gur chóir do dhaoine a dtuairimí a ghlacadh i ndáiríre, fiú nuair nach bhfuil sna tuairimí sin ach deargchumadóireacht agus nuair nach bhfuil siad sásta iad a chosaint le cruthúnas.

Is maith leis na daoine seo ligean orthu gur fear ionraic a bhí i nDaniel Cassidy, duine a raibh dea-rún aige agus nach raibh ann ach go ndearna sé roinnt meancóg. Tá an méid sin ag teacht salach ar an fhianaise go léir. Tá a lán, lán samplaí ar an bhlag seo de mhímhacántacht, de phoimpéis, d’éirí in airde agus de dhroch-chroí an duine seo. Ní raibh meas dá laghad tuillte aige. Ní raibh oiread agus trua tuillte aige.

Más dóigh le duine ar bith gur chóir dom bheith níos cineálta faoi Cassidy (agus tá mé ag déanamh go bhfuil na daoine a thugann troll orm ag maíomh nach bhfuil bunús leis na hionsaithe a rinne mé ar Cassidy), tá sé thar am acu roinnt cruthúnais a thairiscint nach bréagadóir a bhí ann.  Níor thug duine ar bith fianaise ar bith nach naircisíoch agus caimiléir a bhí in Daniel Cassidy. Agus mura dtig leo sin a dhéanamh, leanfaidh mise de bheith ag insint na fírinne agus ag rá nach bhfuil in Cassidy agus sna daoine a dhéanann an cur i gcéill seo a chosaint ach bréagadóir gan náire.

Agus gach rud ráite, dá dtiocfadh leo an blag seo a bhréagnú agus fianaise a thabhairt go raibh an ceart ag Cassidy, nach neartódh sin an cás gur troll mise? Ach má shíleann siadsan gur chóir do gach duine glacadh lena gcuid tuairimí gan fianaise, agus go bhfuil an ceart acusan teacht anseo agus mise agus daoine eile a cháineann Cassidy a mhaslú gan argóint réasúnach a dhéanamh, nach cruthú é sin gurb iadsan na troill?

Freagra ar Joe Daly

Chuir duine éigin darbh ainm Joe Daly barúil suas ar an alt a scríobh mé traidhfil de bhlianta ó shin dar teideal Did The English Ban Irish:

you dont take in to account the fact that kids where beat in school for specking Irish. while they might not have passed a law banning it their attitude towards the Irish did the same thing . even goin so far as to ban Catholic children from goin to school. Under the penal codes imposed by the British, the Irish Catholics were not allowed to have schools. and so started the rise of Hedge schools.

Tá go leor eolais agam ar stair an oideachais in Éirinn. Tá a fhios agam faoin bhata scóir agus faoi na scoileanna scairte. Tá sé ráite agam arís agus arís eile nár chuidigh Sasana pioc leis an Ghaeilge. I dtús an tseachtú haois déag, is beag duine in Éirinn a raibh Béarla aige. Ach anois, tá mo leithéidí féin, daoine a labhraíonn Gaeilge ar bhonn laethúil, tá muid chomh gann is a bhí lucht an Bhéarla anseo ceithre chéad bliain ó shin, agus is toradh díreach é sin ar bheartais a rinneadh d’aonghnó le stádas an Bhéarla a ardú agus le stádas na Gaeilge a ísliú. Mar a luaigh mé san alt sin: The fact is, of course, that the English administration in Ireland was no friend to the Irish language. Irish was progressively squeezed out of any realm of life which would have given it power or influence. I am not defending the English here.

An rud atá á rá agam (agus ní thig liom smaoineamh ar dhóigh ar bith lena rá níos soiléire), ná nach raibh an Ghaeilge in éadan an dlí in Éirinn. Níor spreagadh í, níor cothaíodh í, níor cuidíodh léi teacht slán ar dhóigh ar bith, ach níor cuireadh cosc uirthi le hacht ná reacht ná dli.  Is dócha gur chuma sa tsioc leis na Sasanaigh cad é a labhraíodh aoirí nó iascairí nó coillteoirí Gaelacha eatarthu féin, a fhad is a d’íoc siad cíos agus cáin agus deachúna le huasaicme Ghallda.

Maidir le stair na hÉireann, tá Sasana chomh ciontach leis an diabhal. Cad chuige a mbeadh ar dhuine ar bith coireanna breise a chumadh le cosúlacht níos measa a chur orthu?

Beannachtaí na Féile Pádraig

 

St Patrick’s Day is here again, so it seems like a good opportunity once again to attack Cassidy’s rubbish book of fake Irish, to encourage people to learn a little of the real thing, and to say a couple of words about the philosophy of language learning.

At this time of year, many people in the Irish diaspora take an interest in their culture and history. Because of the irresponsible behaviour of a number of prominent members of the Irish-American establishment like Peter Quinn, Joe Lee, Michael Patrick MacDonald, Tom Deignan, the organisers of the San Francisco Irish-American Crossroads Festival and countless others, who recommended and continue to recommend this nonsense to gullible people, this book is still being sold. This is a disgrace. Cassidy’s ‘research’ is a cruel and disgusting hoax and IMHO no decent person would support it. However, thanks in part to this blog, people are now much more aware of how dishonest and foolish this book is, so the newspaper articles about Cassidy’s linguistic ‘revelations’ which used to appear at this time of year have been considerably fewer over the last couple of years. The only major organ (yes, I’m aware of the innuendo) of the diaspora which still supports this raiméis is the egregious IrishCentral. They continue to republish a semi-literate ‘review’ of Cassidy’s book by some 9/11 Truther called Brendan Patrick Keane.

Anyway, it seems appropriate to celebrate St Patrick’s Day with some handy (and GENUINE) phrases in our beautiful Ulster dialect of the Irish language.

 

Beannachtaí na Féile Pádraig duit!

Ban-akh-tee na fayla pahrig ditch!

Blessings of St Patrick’s day to you!

 

Go raibh míle maith agat.

Go roh meela moy oggut!

A thousand thanks!

 

Tá sé iontach deas inniu.

Tah shay intah jass inyoo.

It’s very nice today.

 

Sláinte mhór agus saol fada agat!

Slahn-chya wore ogus seel fadda oggut!

Good health and long life to you!

 

If you want some more information on these things, there are hundreds of resources on line. Focloir.ie is particularly good and has audio files for common words. Just don’t trust anything you read on IrishCentral, in any language, and don’t use Cassidy’s book as a source for learning Irish!

As for the philosophy of language learning, here’s a few points for people thinking of learning Irish:

DO

  • learn a little every day – start NOW!
  • label things you use every day – fridge, cooker, car, door
  • write common words or phrases on cards and carry them round with you
  • learn a few proverbs or songs by heart
  • use apps and words of the day and the Kindle and other new technology
  • get output by TG4 and Raidió na Gaeltachta and listen to the language as much as possible (without bothering about understanding it) just to get used to the sounds and intonation

DON’T

  • go to a class once a week and forget about it the rest of the time
  • try to learn everything at once and get disheartened when you can’t
  • use Google Translate to translate INTO Irish (it’s useful to get an idea of what a text means in a language you don’t speak well or at all but, for example, if you put I cycled a lot into Google Translate, you get Rothar mé go leor, which is garbage!)
  • make up sentences which are too complicated for you – stick to the structures you know to be correct. Walk, then run! There’s no point in practising elaborate structures which are wrong. Stick to simple sentences which are right! 
  • Beannachtaí na Féile Pádraig oraibh!!

Amadáin na Míosa – Eagraithe agus Urraithe an Irish-American Crossroads Festival

I gceann cúpla lá, cuirfear tús leis an Irish American Crossroads Festival in San Francisco. Ba é Daniel Cassidy agus cuid dá chairde agus leantóirí a bhunaigh an fhéile. Sin an fáth a mbíonn eagraithe na féile ag insint bréag faoi Cassidy go fóill.

Níl aon amhras faoi na fíricí a bhaineann le Cassidy. Ní raibh céim aige, mar gur theip air céim a fháil ó Cornell in 1965 cionn is go raibh sé i dtámhshuan mar gheall ar na drugaí. Ní raibh céim aige ó Cornell agus níor fhreastail sé fiú ar Columbia. Bhí saol corrach lán teipeanna aige agus ansin, d’éirigh leis post a fháil mar ollamh ag ollscoil bréige darbh ainm New College of California trí bhréaga a insint faoin taifead acadúil aige. I ndiaidh dó tuarastal léachtóra nach raibh tuillte aige a fháil ar feadh dhá bhliain déag, d’fhoilsigh sé leabhar aiféiseach darbh ainm How The Irish Invented Slang. Sa leabhar sin, chum Cassidy (fear nach raibh Gaeilge ar bith aige) na céadta frása bréige i ‘nGaeilge’, leithéidí béal ónna agus gíog gheal agus gearról úr agus pá lae sámh, ionas go dtiocfadh leis cur i gcéill gur tháinig a lán cora cainte i mbéarlagair Mheiriceá ón ‘Ghaeilge’ nuachumtha seo.

Ba bhréagadóir cruthanta é Cassidy, duine a chum a lán raiméise faoina shaol agus a shaothar – ní a chuid céimeanna amháin – agus duine ar bith a léann an blag seo go cúramach, tuigfidh siad láithreach cé chomh bréagach a bhí sé.

Ar an drochuair, tá cinneadh déanta ag eagraithe na féile seo nach maith leo an fhírinne agus gur chóir dóibh leanúint leo ag moladh Cassidy mar eiseamláir agus gur chóir plé leis an chur i gcéill mhailíseach a chum sé (cur i gcéill a bhfuil an Ghaeilge agus cultúr na hÉireann thíos leis go mór) mar a bheadh fíorléann ann. Tá an raiméis seo faoi Cassidy go fóill ar shuíomh gréasáin na féile.

Sin an fáth a bhfuil mé lánsásta an teideal Amadáin na Míosa a bhronnadh ar eagraithe agus ar urraithe na féile seo. Duine ar bith a bhfuil ciall dá laghad aige, nó duine ar bith a bhfuil náire ar bith ann, coinneoidh sé glan amach ón bhastard seo agus a chuid cairde.

The Numbers Game

I began CassidySlangScam in March 2013. In that first year, I got a paltry 3,292 views. The numbers have been going up consistently every year since. And I have to say, 2018 has already been a great year for the blog. I have already had more hits in the two months of this year than in that entire first year!

February has proven to be a very good month too, with more hits than any other month since the blog began (nearly 3000 so far, with a day still to go!)

Thanks to everyone who has helped to make the stats so good over the last year and has helped to spread the truth about Cassidy and his bullshit.

Thosaigh mé ar CassidySlangScam i Mí an Mhárta, 2013. Sa chéad bhliain sin, ní bhfuair mé ach 3.292 amas. Tá na huimhreacha ag dul i méad gach bliain ó shin. Agus caithfidh mé a rá, cuireadh tús maith le 2018 cheana féin. Bhí níos mó amas (cuairt) agam sa chéad dá mhí den bhliain seo ná mar a bhí agam sa chéad bhliain sin ar fad!

Agus chruthaigh an Feabhra go hiontach maith fosta. Bhí níos mó amas agam i bhFeabhra na bliana seo ná mar a bhí agam mí ar bith eile ó thosaigh an blag (beagnach 3000 go dtí seo – agus tá lá amháin le dul againn go fóill!)

Ba mhaith liom buíochas a ghabháil anseo le gach duine a chuidigh leis na staitisticí maithe seo a bhaint amach le bliain anuas agus a chuidigh leis an fhírinne a scaipeadh faoi Daniel Cassidy agus a chuid bréag.